Eğer bu sayfayı hızlıca kapatmanız gerekiyorsa, bu alana tıklayabilirsiniz. Google arama motoruna yönlendirilirsiniz. Click here to rapidly close this page. The page will be forwarded to Google homepage.
HIZLI QUICK
ÇIKIŞ ESCAPE
METNİ BÜYÜT LARGER TEXT
METNİ KÜÇÜLT SMALLER TEXT

"Şikayetçi olmaya karar verdim..."“I decided to file a complaint...”

Cinsel şiddet hakkında konuşmak, özellikle kendi cinsel şiddet yaşantımız hakkında konuşmak, birilerine açılmak çoğunlukla kolay değildir. Hangi şekilde olursa olsun ‘adalet’i arama kararını vermek; şiddet yaşantısını yeniden ve yeniden anlatacak olmak nedeniyle bizim açımızdan zorlayıcı bir süreci başlatabilir. Bununla birlikte bu karar olayla ilgili olumlu bir kapanış süreci yaşamımıza, güçlenmemize, hayatımızla ilgili kontrol hissini geri kazanmamıza da yardımcı olabilir. Mevcut başvuru sistemi ve süreçleri hakkında bilgi sahibi olmak, bilmediğimiz konuların oluşturduğu kaygıların azalmasında ve daha hazırlıklı olmamızda etkili olabilir.

Öncelikli bilmem gerekenler

  • Şiddeti bildirmeye karar verdikten sonra ilk olarak bulunduğumuz yere en yakın karakola (veya jandarmaya), en yakın savcılığa ya da en yakın hastaneye gidebiliriz. (Başvuru yapabileceğiniz kurumları, hizmet alanlarını ve iletişim bilgilerini İstanbul Birimler Haritasında bulabilirsiniz.) 
  • Bu yerlere gitmek bizim için zorlayıcı ise; 155 polisi (veya 156 jandarmayı) arayarak durumumuzu bildirebilir ve yardım isteyebiliriz.
  • Konuşamayacağımız bir ortamda isek acil destek için polise bağlı Kadın Destek Uygulaması’nı (KADES) indirip aktive ederek kullanabiliriz. KADES bir akıllı telefon uygulamasıdır ve şiddet veya şiddet tehdidi durumlarına acilen müdahale edilebilmesi için geliştirilmiştir.
  • Karakol, hastane veya savcılığa giderken güvendiğimiz bir kişinin bize eşlik etmesi destekleyici olabilir.
  • Başvurduğumuz kurumda avukat talep etmek hakkımızdır. Talebimizi ilettiğimiz takdirde (karakol, savcılık veya mahkeme tarafından) bize bir avukat atanacaktır.
  • Maruz bırakıldığımız şiddet tecavüz ise, ilk başvuruyu hastaneye yapmak hem sağlık desteğine bir an önce ulaşmamız hem de delillerin bir an önce toplanabilmesi açısından tercih edilebilir.
  • Saldırı henüz gerçekleştiyse olabildiğince kısa sürede (ilk 72 saat içinde) delillerin kaybolmaması için mümkünse yıkanmadan ve olay esnasındaki kıyafetleri değiştirmeden başvuru yapacağımız kuruma gitmek öncelikli hususlardır. Yanımızda yedek kıyafet götürebiliriz. Kıyafetlerimizi çıkardıysak, onları temiz ve mümkünse (naylon poşetteki nemlenme delillerin kaybolmasına sebep olabileceği için) naylon olmayan, kağıt bir poşete koyup ağzını iyice kapatarak yanımıza alabiliriz. Elimizden geldiğince bunlara dikkat etmeye çalışmak elzemdir fakat durumumuz gereği bunların hiçbirini sağlayamadıysak kaygılanmayalım, cinsel suçların başka bulgularla ispatlandığı durumlar da olabilmektedir.
  • Saldırıya delil olabileceğini düşündüğümüz mesaj, fotoğraf gibi yazılı-görsel şeyleri muhafaza edebilir, mümkünse kendimiz de saldırıya ilişkin izleri fotoğraflayabiliriz.
  • Bize destek olmak isteyenler veya hizmet sağlayıcılar yanlış ve yargılayıcı tavırlarda bulunabilir. Hizmet sağlayıcıların işlerini yaparken bize sözel ya da davranışsal olarak (suçlama, küçümseme, yargılama, ilgisizlik, onay almadan müdahale vb.) olumsuz hissettirecek bir yaklaşımda bulunma hakları yoktur.

Talking about sexual violence, especially about the sexual violence we faced and disclose it to someone is often not easy. The fact that the decision to seek for “justice” in whatever form and have to explain the incident more and more can initiate a challenging process for us. However, this decision can also help us regain a sense of control over our lives, empowerment and a positive closure by drawing a veil over the incident. Having information about the current application system and processes can be effective in reducing concerns about unfamiliar issues and being more prepared.

The steps I should know (having priority);

  • After deciding to report violence, first of all we can apply to the police station (or gendarmerie), to the prosecutor’s office, or to the hospital closest to our location. (You can find the service areas and contact information of the institutions you can apply to via Istanbul Units Map) 
  • • If going to these places is difficult for us; you can dial 155 police hotline (or 156 gendarmerie hotline) in order to report the incident and ask for help.
  • If we are in an environment where we cannot talk, we can download and use the Women’s Support App (KADES) linked to law enforcement officials for emergency support. KADES is a smartphone app and it has been developed for immediate intervention in cases of violence or threats of violence.
  • When going to the police station, hospital or prosecutor’s office, being accompanied by someone we trust can be supportive.
  • In the institution we apply, it is our right to request a lawyer. Upon our request, a lawyer will be assigned to us (by the police station, the prosecutor’s office or the court).
  • • If the violence we are subjected to is rape, making the first application to the hospital may be preferred in terms of both reaching healthcare support as soon as possible and collection of the evidence as soon as possible.
  • • If the attack has just happened, applying to the relevant institution as soon as possible (within the first 72 hours) for ensuring the evidence is not lost without having a bath and changing the clothes is significant. We can take spare clothes with us. If we have taken off our clothes, we can put them in a clean and if possible, in a a non-nylon paper bag (as moisture in the nylon bag can cause evidence to be lost) and take them with us by sealing them well. It is important to try to pay attention to these as much as we can, but we should not worry if we did not provide any of these due to our circumstances, there are cases where sexual crimes are proven by other findings.
  • We can preserve written and visual items such as messages and photographs that may be used as the evidence of the attack, and if possible, we can take the photograph of the traces of the attack by ourselves.
  • Those who want to support us or the service providers can have wrong and judgmental attitudes. Service providers do not have the right to make us feel bad, verbally or behaviorally (by blaming, intimidating, judging, being indifferent, intervening without consent etc.) during the process.
Anket Questionnaire

Bu yazıyı yararlı buldunuz mu?

Did you find this text helpful?

Cinsel şiddetle ilgili haklarımı öğrendim.
Bu yazıdaki bilgilerden sonra şikayetçi olmaya karar verdikten sonra ne yapmam gerektiğini öğrendim.
Bu yazıdaki bilgilerden yararlandım.
Bu yazıyı sizin için nasıl daha yararlı hale getirebiliriz?

* Yorumunuza kişisel bilgileri eklemenize gerek yoktur, bu anket anonimdir.

Cevaplarınız başarıyla eklendi! Your answers are added successfully!