Eğer bu sayfayı hızlıca kapatmanız gerekiyorsa, bu alana tıklayabilirsiniz. Google arama motoruna yönlendirilirsiniz. Click here to rapidly close this page. The page will be forwarded to Google homepage.
HIZLI QUICK
ÇIKIŞ ESCAPE
METNİ BÜYÜT LARGER TEXT
METNİ KÜÇÜLT SMALLER TEXT

Yanlış İnanışlar ve GerçeklerFalse Beliefs and Facts

Toplumda, cinsel şiddetle ilgili GERÇEK OLMAYAN genellemeler, inanış ve yargılar yaygındır. Bunları “doğru bilinen yanlışlar”’ veya mitlerolarak ifade ediyoruz.

Çeşitli ülkelerde yapılan araştırmalar, istatistikler ve bilimsel açıklamalar ve en önemlisi hayatta kalanlar olarak yaşadığımız deneyimler, bize mitlerin gerçek olmadıklarını somut şekilde göstermektedir.

Yanlış inanışlara karşı doğruları görmek için cümleler üzerine tıklayın.

In society, UNTRUE generalizations, beliefs and judgments about sexual violence are common. We refer to these as “misconceptions”’ or myths.

Research, statistical studies and scientific assessments conducted in a variety of countries, and most importantly, our experiences as survivors show us concretely that these myths are not true.

Click on the sentences to see the actual facts regarding these misconceptions.

Mit: Cinsel şiddet kontrol edilemeyen cinsel dürtülerle ilgilidir. Myth: Sexual violence is about uncontrollable sexual urges.

  • GERÇEK: Cinsel şiddet güç kullanımı ve kontrol kurma ile ilgilidir. Yaygın cinsel şiddet davranışları toplum içerisinde cinsiyet rolleri ve kültür yoluyla öğrenilebilir ve cinsiyet eşitsizliğinden, ayrımcılıktan, tahakkümden ve hiyerarşiden beslenirler. Bu yüzden cinsel şiddet “içimizdeki birkaç çürük elma" ile ilgili değildir. Cinsel şiddet, toplumsal bir sorundur ve bireylerin yanı sıra kitlelere yönelik de gerçekleşebilir.
  • FACT: Sexual violence is about the use of force and control. Common behaviors that encourage sexual violence can be learned in society through gender roles and culture, and fed by gender inequality, discrimination, domination and hierarchy. So sexual violence is not about “a few rotten apples” among us. Instead, sexual violence is a social problem and can occur against individuals as well as groups.

Mit: Cinsel şiddet failleri genellikle yabancı ve güvenilmez kişilerdir.Myth: Perpetrators of sexual violence are often the untrustworthy persons we do not know.

  • GERÇEK: Cinsel şiddet failleri çoğunlukla hayatta kalanın tanıdığı ve güvendiği kişilerdir. ABD'de yapılan güncel istatistikler tecavüz faillerinin %80 oranında tanıdık kişiler olduğunu göstermektedir.* Ülkemizde basına yansıyan örneklere ve adli kayıtlara bakıldığında da benzer şekilde, tecavüz, istismar ve cinsel şiddet faillerinin daha çok eş, akraba, partner, arkadaş, tanıdık, öğretmen, doktor gibi, saldırıya maruz bırakılanların bir biçimde tanıdığı ve güven ilişkisi kurduğu kişiler oldukları görülmektedir.

* https://www.rainn.org/statistics/perpetrators-sexual-violence

  • FACT: Perpetrators of sexual violence are often the people known and trusted by the survivor. Current statistics from the U.S. show that 80% of perpetrators of rape know the survivors.* Similarly, when the examples and forensic records reflected in the press in our country are examined, studies find that the perpetrators of rape, abuse and sexual violence are mostly people that the survivors know and trusted, such as spouses, relatives, partners, friends, acquaintances, teachers, and doctors.

* https://www.rainn.org/statistics/perpetrators-sexual-violence

Mit: Cinsel şiddet failleri sapık ve canavarlardır. Cinsel şiddete maruz bırakılanlar zayıf güçsüz, cinsellikle alakasız kişilerdir.Myth: Perpetrators of sexual violence are perverts and monsters. Those who are subjected to sexual violence are weak, powerless and sexually inactive.

  • GERÇEK: Hepimiz cinsel şiddete maruz bırakılabileceğimiz gibi, cinsel şiddetin uygulayıcısı da olabiliriz. Hem cinsel şiddet failleri hem cinsel şiddetten hayatta kalanlar,  hayal ürünü ve marjinal karakterler değil, gündelik hayatta var olan gerçek kişilerdir. Failler de, şiddete maruz bırakılanlar da her yaştan, meslekten, cinsiyet ve cinsel yönelimden, sosyal gruptan, eğitim ve gelir grubundan olabilirler. Her insanın sahip olabileceği kusur ve erdemlere sahip olabilirler. Her yaştan insan gibi cinsel varlıklardır ve cinsellikle ilgili çeşitli deneyimleri bulunabilir. Seks deneyiminin ise, bir kişinin failliği veya mağduriyeti ile bir ilgisi bulunmaz. Cinsellik ve cinsel şiddet, birbirine karıştırılmaması gereken iki ayrı kavramdır. Yukarıdaki türden yargılar cinsel şiddetin tabu haline gelerek görünmez ve konuşulamaz olmasına, hatta toplumda cinsel şiddetin normalleşmesine hizmet eder.
  • FACT: Just as we can all be subjected to sexual violence, we can also be perpetrators of sexual violence.Both perpetrators of sexual violence and survivors of sexual violence are real people who exist in everyday life, not imaginary and marginal characters. Both the perpetrators and those subjected to violence can be of any age, profession, gender or sexual orientation, part of any social group, and have any education and income level. They are persons with flaws and virtues like any one else. They are sexual beings like people of all ages and can have had a variety of sexual experiences. Sexual experience, on the other hand, has no relationship with being a perpetrator or survivor. Sexuality and sexual violence are two separate concepts that should not be confused. The type of judgments mentioned above can make sexual violence invisible and unspoken by making it as a taboo, and thus, by hiding it from sight, can even normalize sexual violence in society.
Everyone can be subjected to sexual violence: transgender persons, persons with disabilities, lesbians, men, athletes, soldiers, young persons, sex workers, women, you, us, students, intersex persons, gays, elder persons, despicable ones, children, respectable persons, animals, bisexuals

Mit: Cinsel şiddet, her zaman fiziksel zorlama ile gerçekleşir. Gerçekten cinsel saldırıya uğrayanlar polise gider ve şikayetçi olur.Myth: Sexual violence is always committed by physical force. Those who are genuinely exposed to sexual assault go to the police and file a complaint.

  • GERÇEK: Cinsel şiddet her zaman güç kullanımı ile ilgilidir, ancak güç kullanımı her zaman fiziksel zorlama olmak zorunda değildir. Cinsel şiddet ve istismar failleri fiziksel güç, silah, bıçak gibi aletler kullanabilir; alkol, uyuşturucu ve ilaçla kişinin direncini kırarak cinsel saldırıda bulunabilir. Failler ayrıca güven ilişkisi kurarak, manipüle ederek, duygusal baskı, tehdit ve şantajla da birini rızasının olmadığı cinsel davranışlara zorlayabilir. Faillerin en yaygın kullandıkları araçlar toplumsal cinsiyet eşitsizliği, ayrımcılık ve baskılara dayalı unsurlardır. Kadınlara yönelik aşağılama, tahakküm ve cinsiyet ayrımcılığı, yetişkin dünyanın çocuklarla kurduğu sahiplik ve biat ilişkisi, eşcinsellere ve translara yönelik nefret ve düşmanlık, göçmen ve sığınmacılara yönelen ırkçı düşmanlık, engellilerin yok sayılması, yabancı ve turist kadınların medyada hedef gösterilmesi, tüm bu grupların toplumda marjinal veya suçlu gösterilmeleri, faillere suç işlerken güven verir. Böylece failler, şiddete maruz bırakılanların sessiz kalacağına veya onlara inanılmayacağına güvenirler. Örneğin bir seks işçisi, kimliksiz bir göçmen, evsiz veya işsiz kalmaktan korkan bir kadın veya eşcinsel, beyanına inanılmayacağını bilen bir trans, kendi ebeveynlerinden failden korktuğundan çok daha fazla korkan bir ergen, hiçbir konuda düşüncesi veya onayı alınmamış bir çocuk yaşadığı cinsel şiddeti kolay kolay dile getiremeyebilir. Failler kendi avantajlı konumlarını da şiddet uygularken güç unsuru olarak kullanabilirler. Örneğin üniversitelerde öğrencilerin cinsel taciz gibi şiddet türlerinden şikayet ettikleri hiçbir öğretim üyesinin yaptırım görmemesi çarpıcıdır ve faillere yönelik bir mesajdır. Taciz ve tecavüze maruz bırakılan kişiler öğrenci, hasta, danışan, işçi vb. ise, daha üst konumdaki failin uyguladığı şiddeti dile getirmeleri güç olabilir.
  • FACT: Sexual violence is always about the use of force, but the use of force does not always have to be in the form of physical coercion. Perpetrators of sexual violence and sexual abuse may use tools such as physical force, guns and knives, and they may use alcohol, drugs and medication to challenge the person’s resistance in order to commit sexual assault. Perpetrators can also force someone to engage in sexual behavior without their consent through building trust, manipulation, emotional pressure, threats, or blackmail. The most common tools used by perpetrators are factors based around gender inequality, discrimination and oppression. Humiliation, domination and gender discrimination against women, illusory sensations of dominion and ownership over children by the adult world, hatred and hostility against gays and transgender people, racist hostility against immigrants and refugees, the fact that the persons with disabilities are ignored, that media exoticizes foreign nationals and female tourist, that society considers all these groups are marginal and suspect instill confidence into the perpetrators when they commit the crime. Thus, perpetrators assume that those who have been subjected to violence will be silent or that nobody would believe them. For example, a sex worker, an immigrant without an ID, a woman who is afraid of being homeless or unemployed, a gay person or a transgender person who fear that their testimony will not be taken seriously, an adolescent who is more afraid of the parents than the perpetrator, or a child whose opinion or consent are disregarded may not be able to readily disclose the sexual violence that they’ve been exposed to. Perpetrators can also use their professional or social position as a tool of force when they commit violence. For example, it is striking that there is no sanction for faculty members at Turkish universities against whom complaints are filed complaining about forms of sexual violence such as sexual harassment. This impunity sends a message to the perpetrators. If people exposed to harassment and rape are students, patients, counselee, workers, etc. it may be difficult for them to openly discuss the violence committed against them by the high-ranking perpetrator.
10 Barriers to Reporting Sexual Violence: 1. Shaming and blaming those subjected to sexual violence; 2. Negative emotions and lingering effects experienced after violence 3. Anxiety and fear due to the fact that the survivor knows the perpetrator; 4. Inequality in accessing to legal, social information, and to referrals to social services; 5. Impunity and injustice in sexual assault crimal cases; 6. Distrust of the law enforcement and judicial institutions; 7. The burden of proof and evidence inflicted on the survivor; 8. Economic needs, threats, and disadvantageous situations; 9. The legal process not supporting for the survivor; 10. Lack of social services specialized in the field of combatting sexual violence

Mit: Cinsel şiddet karanlık izbe yerlerde, daha çok dışarıda, sokakta ve kamusal alanlarda gerçekleşir. Myth: Sexual violence takes place in dark secluded places, mostly outdoors, on the street and in public places.

  • GERÇEK: Cinsel şiddet kişilerin güvenli gördüğü alanlarda gerçekleşebilir. Türkiye’de henüz bu konuda resmi istatistik yapılmamıştır. Ancak faillerin tanıdık kişiler olması şiddetin evde, işyerinde, okulda, kursta, hastanede, camide, spor salonunda, yurtta vb. yerlerde gerçekleşebileceğini bize göstermektedir. ABD'de yapılan istatistiklerde cinsel saldırıların %15’i kamusal alanda, %10’u eve yakın kamusal alanda, %55i hayatta kalanın evinde veya yakınında, %12’si bir yakın/akrabanın evinde veya yakınında, %8i okulda gerçekleşmiştir.
  • FACT: Sexual violence can occur in anywhere, even places considered safe.While there is no official statistical study conducted in Turkey on this issue, the fact that the perpetrators are known to the people they subject to violence can indicate that violence can occur at anywhere such as home, workplace, school, private course, hospital, mosque, gym, dormitory, etc. According to research conducted in the U.S., the breakdown of locations where sexual assault occurs is as follows: 15% in an open public place, 10% in public places close to home,55% in or near the survivor’s home, 12% at or near a relative’s home,8% on school property.
Sexual violence can occur wherever there is hierarchy and authority: while dating, on campus, on the bus, in a bar, at the mosque, at work, in the army, right under your nose, attending a sports event, at school, in detention, at war, in friendship, in partnership, at the gym, at home, at a grocery store, at doctor’s office, “within the holy family”, “in a happy marriage”, in prison, in a dormitory, on the street.

Mit: Kadınlar cinsel şiddet konusunda yalan söyler ve iftira atarlar.Myth: Women lie about sexual violence and use it as a weapon to slander people.

  • GERÇEK: Kadınların yalan söyledikleri varsayımı, dünyanın her yerinde tecavüz kültüründen beslenen, faillerin aklanması ve olayın üzerinin örtülmesi için kullanılan bir önyargıdır. Yurt dışında yapılan farklı istatistikler, cinsel saldırı suçlarında yalan beyan oranının %2 ila %10 arasında olduğunu göstermektedir. Bu oran diğer suçlar için yapılan yalan beyan oranıyla hemen hemen aynıdır. (hırsızlık, gasp vb.) Kadınların polise gidip resmi şikayette bulunmasının önünde birçok engel bulunmaktadır. Kültürel baskılar, tehditler, yeniden şiddet görme veya öldürülme korkusu, tecavüz mağduru olarak toplumda damgalanma endişesi, polise ve yargıya olan güvensizliğin yanı sıra kadınların kendilerine inanılmayarak yeniden mağdur edileceklerini düşünmesi de cinsel şiddet vakalarının bildirilmemesinde önemli bir etkendir. Bu yanlış varsayım ve önyargılar cinsel şiddet vakalarının karanlıkta kalmasına, şiddete maruz kalanların sessizleşerek faillerin daha rahat hareket etmesine ve saldırıyı aynı kişiye veya farklı kişilere yönelik tekrarlamalarına, böylelikle cinsel şiddetin artmasına sebep olur.
  • FACT: The assumption that women lie is a prejudice fed by rape culture. It is a lie used to acquit perpetrators and to cover up the incidents of sexual violence all over the world. As a variety statistical studies conducted abroad show the prevalence of false reporting is between 2 and 10 percent. This rate is essentially the same as the false reporting rate for other crimes (theft, extortion, etc.) There are many obstacles to women going to the police and file official complaints. Cultural pressures, threats, fear of continued exposure to violence or even being murdered, fear of being stigmatized in society as a “rape victim”, distrust of the police and the judiciary system, and women’s fear that they will be victimized again by not being believed are important factors in not reporting incidents of sexual violence. These incorrect assumptions and deeply ingrained prejudices cause sexual violence cases to remain unsolved, the survivors of violence to become silent and the perpetrators to become comfortably and repeat the assault against the same person or other persons, thus causing more cases of sexual violence.
The cycle of sexual violence within the rape culture: the assumption that women are lying — a judgmental approach to survivors where their accounts are not believed when seeking support — police and other law enforcement organizations neglecting their duty because they do not believe survivors’ statements — the lack of effective investigation by the prosecutors’ offices because they doubt the survivor — the victim blaming and arbitrary reporting in the hospital — the lack of effective prosecution in the judiciary and the verdict reached by doubting or disregarding the victim — consecutive victimization of survivors — closure of files, increase of non-prosecution and acquittals — alienation of survivors from the support system — non-reporting of violence and silencing of victims — perceiving sexual violence as a rare marginal crime and therefore ignoring it

Mit: Cinsel şiddete maruz bırakılan kişi saldırı esnasında bağırır, karşı koyar, direnir.Myth: The person subjected to sexual violence always shouts, resists, and fights back during the attack.

  • GERÇEK: Cinsel şiddete maruz bırakılan kişiler saldırı anında farklı tepkiler verebilir. Travmatik bir olay anında beynimize birçok hormon salgılanır ve DİRENME, KAÇMA veya DONMA tepkileri verebiliriz. DONUP KALMA (tonik hareketsizlik) tepkisi bütün memelilerde bulunan temel bir güdüdür, bizi hareketsiz kılabilir. Hayvanlarda bu güdüyü saldırı anında ölü taklidi yapmak olarak gözlemleyebiliriz. Bunun yanısıra bir hayatta kalma stratejisi olarak direnmemeyi de seçebiliriz. Veya yaşadığımız şeyin bir saldırı olduğunu o anda kendimize teslim edemeyerek tepkisiz kalabilir, bu gerçekle sonradan yüzleşebiliriz.
  • FACT: When subjected to sexual violence, different people may react in different ways. . In the event of a traumatic event, many hormones are released into our brain and we can react by RESISTING, LEAVING or PETRIFYING, sometimes called FIGHT, FLIGHT, or FREEZE. The PETRIFYING (freezing, tonic immobility) is a response and a basic impetus found in all mammals. It can immobilize us We can observe this response in other animals, where it’s known as thanatosis playing dead in the moment of attack. Besides, we may choose not to resist as a survival strategy. Or, we may become unresponsive because we are not being able to admit that what is happening to our body, and we may only be able to face this reality later.

Mit: Cinsel şiddete maruz bırakılan kişi ağlar, öfke nöbeti geçirir, çılgına döner.Myth: The person subjected to sexual violence cries, screams, and is generally visually distressed and “freaked out”.

  • GERÇEK: Cinsel şiddet sonrası verilen kalıplaşmış tepkiler yoktur. Cinsel şiddetten hayatta kalanlar olarak, yaşadığımız travmatik olay sonrası birbirinden çok farklı tepkiler verebiliriz. Öfkeli, sakin, soğukkanlı, tepkisiz olabiliriz, gülebiliriz veya ağlayabiliriz, kendimizi rahat ifade edebilir veya kendimizi ifade etmekte zorlanabiliriz. Duygularımızda ve ruh halimizde çok ani ve keskin geçişler olabilir. Olayı ve detaylarını hatırlamakta, olayı gerçekten yaşadığımıza inanmakta güçlük çekebilir ve buna yönelik tepkiler verebiliriz.
  • FACT: There is “typical” reaction to sexual violence. As survivors of sexual violence, we can react very differently after the traumatic event we experienced. We may be angry, calm, cool, unresponsive, we may laugh or cry, express ourselves freely, or have difficulty in expressing ourselves. We may experience very sudden and obvious shifts in our emotions and mood. It may be difficult to remember the event and its details, to believe that we are actually experiencing it. We all have different reactions.

Mit: Cinsel şiddet veya çocuklukta yaşanan cinsel istismar bir kişiyi gey, lezbiyen, trans yapabilir.Myth: Sexual violence or childhood sexual abuse can make a person gay, lesbian or transgender.

  • GERÇEK: Cinsel şiddete maruz bırakılmak, ne heteroseksüellerin ne de eşcinsellerin cinsel yönelimlerinin değişmesine sebep olur. Aynı şey cinsiyet kimliğimiz (kendimizi kadın, erkek, trans-kadın, trans-erkek ve benzeri kimliklerle tanımlamamız) için de geçerlidir. Cinsel saldırılar, faillerin kişiler üzerinde zor kullanma ve kontrol kurması ile ilgilidir. Cinsel deneyim değildir.Bu gibi önyargı ve yanlış varsayımlar, toplumdaki cinsiyet temelli ayrımcılık, homofobi ve transfobinin sonucu olarak ortaya çıkar ve bu ayrımcılığı besler. Cinsel şiddetten hayatta kalanlar olarak; yaptığımız veya yapmadığımız seçimlerin, sahip olduğumuz cinsel kimliğin veya cinsel yönelimin, görünüşümüzün, beden dilimizin, konuşma biçimimizin ve birçok farklı özelliğimizin saldırıya maruz bırakılmamızla bağlantısı olduğunu düşünebiliriz. İlk başta bunları hissetmemiz normal olsa da, bu tepkiler gerçekler değil, travmatik bir şiddeti anlamlandırmak ve kontrol altına almak için verebileceğimiz, kendimizi suçlamaya yönelik yaklaşımlardır.
  • FACT: Being subjected to sexual violence cannot cause changes in sexual orientation, neither in heterosexual people nor in gay ones. The same is true of our gender identity (identifying ourselves as female, male, transgender woman, transgender men, and so on). Sexual assault is related to the use of force and perpetrator’s desire control. It is not a sexual experience. These prejudices and misconceptions emerge out of gender-based discrimination, homophobia and transphobia in society, and only further existing discrimination. As survivors of sexual violence, we may think that the choices we make or do not make, our gender identity or sexual orientation, our appearance, body language, way of speaking, and many other characteristics are related to the attack we have been subjected to. Although it is natural to feel these at first, these responses are not facts, rather, they are ways we blame our ourselves to try to make sense of, and to bring under control, the experience of traumatic violence.  

Mit: Evlilik içinde, eşler arasında cinsel şiddet görülmez.Myth: There is no sexual violence between spouses in marriage.

  • GERÇEK: Evlilik içinde veya partnerler arasında; bir eşten diğerine yönelen duygusal, ekonomik, fiziksel ve cinsel şiddet türleri görülür. Evlilik içi veya evlilik dışı partnerler arasındaki şiddet türlerinin hepsi 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun kapsamında suçtur ve cezası vardır. Türkiye’de resmi evlilik içerisinde, eşine tecavüz etmekten tutuklanmış ve cezaevine gönderilmiş birçok kişi bulunmaktadır. Türkiye’de yapılan başvurularda cinsel şiddet türü olarak evlilik içinde taciz, tecavüz, istenmeyen yerlerde ve biçimlerde ilişkiye zorlama (tecavüz girişimi), kişinin cinselliğini aşağılama, başkalarıyla kıyaslama, lakap takma, ticari sömürü amacıyla eşi veya partneri başkalarıyla cinsel ilişkiye zorlama gibi şiddet biçimleri görülmektedir.
  • FACT: Forms of emotional, economic, physical and sexual violence by one spouse against another can exist in marriages or between partners. All forms of violence between marital and extramarital partners are criminal offences and punishable under the Turkish Law No. 6284 on the Protection of the Family and Prevention of Violence Against Women. In Turkey, there are many people who have been arrested and sent to prison for raping their legal spouses. In Turkey, it is possible to file criminal complaints about harassment within marriage for a variety of forms sexual violence included rape, forced intercourse in unwanted places by unwanted ways, attempted rape, insults a person’s sexuality, comparison with others, derogatory name-calling, and forcing spouse or partner to have sexual intercourse with others as a commercial exploitation.

Mit: Çocuklara bir yabancı onlara yaklaştığında bağırıp çığlık atmalarını söylersek cinsel saldırıya uğramazlar. Myth: If we tell children to shout and scream when a stranger approaches them, they will not be subjected to sexual assault.

  • GERÇEK: Çocuklar büyük oranda tanıdıkları, sevdikleri ve güvendikleri kişiler tarafından istismara maruz bırakılmaktadır. ABD Adalet Bakanlığı istatistikleri bize çocukların %30 oranında aile bireyleri, %60 oranında çocukların tanıdıkları kişiler tarafından cinsel olarak istismar edildiklerini göstermektedir.  Çocukların kaçmalarını, güvendikleri yetişkinlerden yardım istemelerini ve kendilerine yönelik şiddet konusunda güçlenmelerini sağlayacak koruyucu-önleyici eğitimler; çocukların beyanlarının dinlenmesi, onaylarının alınması, onlarla mülkiyet değil güven ilişkisi oluşturulması, kişisel ve bedensel sınırlarına saygı gösterilmesi ve çocukların haklarının korunması ile birlikte bir bütün olarak verilmelidir.
  • FACT: Children are primarily abused by people they know, love and trust. US Department of Justice statistics show  that 30% of children are sexually abused by family members and 60% of them by people they know. Preventive-protective trainings and instructions that will enable children to escape, seek help from adults they trust, and become assertive in violence against themselves should be given with a holistic manner, together with listening to the statements of children, maintaining relationships where their consent and input is valued, establishing a relationship of trust with them rather than feelings of ownership, respecting their personal and physical boundaries, and generally protecting their rights as children.
Anket Questionnaire

Bu yazıyı yararlı buldunuz mu?

Did you find this text helpful?

Cinsel şiddetle ilgili yanlış inanışların neler olduğunu öğrendim.
I learned what the mistakes about sexual violence are.
Bu bilgiler cinsel şiddetle ilgili bakış açımı değiştirdi.
This information changed my perspective on sexual violence.

* Yorumunuza kişisel bilgileri eklemenize gerek yoktur, bu anket anonimdir.

Cevaplarınız başarıyla eklendi! Your answers are added successfully!
Size daha iyi hizmet sunabilmek amacıyla çerezleri kullanıyoruz. Çerezler Hakkında Aydınlatma Metni için tıklayınız. Bu siteyi kullanmaya devam ederseniz, Gizlilik ve Çerez Politikamızı kabul etmiş olursunuz. We use cookies to provide you with a better service. Click for the Cookie Clarification Text. If you continue to use this site, you agree to our Privacy and Cookie Policy.